Sətirlərin maviliyində

X

Sətirlərin maviliyində

Sətirlərin maviliyində

ərəstu mücərrəd

	Mən ölümü
Əhməd şamlu Çevirən : ərəstu mücərrəd « من ، اؤلومو ... » بو آن زامانین آغیر کئچر دالغاسی دیر کی منده اؤتور . بو آن زامانین آغیر کئچر دالغاسی دیر کی دمیر ایرماغی تک منده اؤتور . بو آن زامانین آغیر کئچر دالغاسی دیر کی داش و پولادلا دولو دنیز کیمی منده اؤتور . ایلیق یئللر کئچیدینده بیر باشقا ماهنی باشلادیم یاغمور کئچیدینده بیر باشقا ماهنی باشلادیم کؤلگه کئچیدینده بیر باشقا ماهنی باشلادیم Ⅶ آردی ---->
+ یازیلمیش دیر سه شنبه 19 آبان1388ساعات 6 بعد از ظهر ə . m \|

	Türkiyə ədəbiyatının təkmilləşmə axımı klasikdən bu günə kimi
تورکییه ادبیاتی نین تکمیللشمه آخیمی کلاسیک دن بو گونه کیمی چئویرن : ارسطو مجرد ایران ادبیات مرکزی نین ایکی یوز یئددینجی قورولتایی ، تورکیه ادبیاتی نین کلاسیک دن بو گونه کیمی بوتؤولشمه آخیمی نین آراشدیرماسینا آیریلمیش دیر . بو قورولتای دا خانیم دوکتور فرزانه دولت آبادی دانیشمیشلار . [بو دانیشیق اولدوغو کیمی چئوریلیب عزیز اوخوجولارا تقدیم اولونور ] دیل بشریت آراسیندا سس لر و سؤزجوکلر توپلوسوندان یارانان آنلام آراجی دیر و تاریخ بویو بوتون طبیعی عامیل لر کیمی اؤز بوتؤولشمه آخیمینا داوام ائله ییر . اینسان لار دیل آراجی ایله اؤز دویغولارین ، دوشونجه لرین گؤستریر ، گره کلرین یئرینه یئتیریرلر و باشقا هر بیر میراث کیمی اونو اوشاقلارینا و گله جه یه داشیندیریرلار . دیل بو اؤز آخیمیندا و داشینمالاریندا بوتؤولشیر و داهادا بوتؤولشیر . اسکی قابلارینی بوراخیر ، یئنی قابلار توتور . اورال – آلتایی دیل لریندن اولان تورک دیلی دونیانین ان تانینمیش قدیم و یاسالی دیل لریندن بیری دیر.تورک دیلی موتخصصیص لری، تورک دیل لی میللت لری اوچ بؤیوک دسته یه آییریرلار : Ⅶ آردی ---->
+ یازیلمیش دیر شنبه 9 آبان1388ساعات 1 بعد از ظهر ə . m \|


تلفــــن تاليف : سئوينج پروانه* ترجمه : ارسطو مجرد اولين آشنايي ام با تلفن را هنوز هم بياد دارم . آن موقع من 8 يا 9 ساله بودم . در دهكده ي كوچك ما تلفن بتازگي رسم شده بود . مادرم خيلي اصرار داشت تا به خانه ي ما نيز خط تلفني كشيده شود . هميشه پيش پدرم غر مي زد : « تو مرد خانه هستي . تا كي بايد همه ي كارها را من انجام دهم . برو صحبت كن تا مانيز شايد صاحب تلفن شديم . » پدرم كه هميشه بي خيال همه چيز بود در مورد تلفن با احساس مسئوليت عجيبي برخورد كرد . روزي ديدم پدر يك دستگاه تلفن سبز رنگي خريده و آورده است . مساله آنقدر هيجان بخش بود كه حتي مادر بزرگم با آنهمه پيري ، مثل بچه ها مشغول بازي با تلفن شد . پدر تادورترين فاميل و آشنا هر كي بود زنگ زد و مادر بزرگ هم با تمام صدايش بي وقفه سرگرم صحبت شد ... زنه هر چه زورش مي رسيد بلند بلند صحبت مي كرد . او گمان ميكرد شخص آن طرف خط صداي اورا نمي شنود . براي اين پير با مزه يك « دفترچه تلفن » - ي نيز كه من بعد ها توانستم به ماهيتش پي ببرم تهيه شد . مادر بزرگ از حروف حتي يكي را هم نمي شناخت . اما ارقام را بسيار خوب تشخيص مي داد . در دفترچه اش نيز تنها سه شماره موجود بود آنهم به اندازه ي خود برگهاي دفترچه تلفن . از شماره ها اولي مال آن يكي دخترش بود كه در شهرستان زندگي مي كرد . دومي شماره ي محل كار مادرم و سومي نيز شماره ي خودمان بود . زنه صاحب هر شماره را هم به ترتيب فوق مي توانست بياد داشته باشد . اما مادرم نسبت به مادر بزرگ خيلي ظريف با تلفن رفتار مي نمود . او ، بعضاْ ساعتها و بدون اينكه كسي صدايش را بشنود ، با تلفن غرق صحبت ميشد . حين صحبت نيز خيلي با ملايمت رفتار مي كرد صورتش گل مي انداخت و چشمانش از شادي برق مي زد . وي تنها زماني كه با تلفن مشغول مي شد چنين مي نمود . حال آنكه مادر با چه كسي و در باره ي چه چيز اينگونه گرم صحبت است براي من هرگز مشخص نبود . در اين مواقع پدرم مثل هميشه غرق عيش و نوش خود بود و مادر بزرگم نيز به خانه ي قوم و خویشانش كه به گفته ي خودش در « چهارچوب» او بودند مي رفت . من نيز پشت ميز تحريري كه مادرم با اشتياق در اولين روز مدرسه ام براي من خريده بود مي نشستم و تكاليفم را انجام مي دادم . اما با اينهمه نمي توانستم گوشهايم را تيز نكنم . هرچه تلاش مي كردم تا به نجواي دل خود گوش فرا دهم ، نمي توانستم ... از اين پس خاطرات بسيار بدي در رابطه با تلفن در ذهنم نقش بست . سالها تلفن در نظر من مثل جادويي بودكه موجب از هم پاشيدن خانواده ها ميشد . اين وسيله در نظر من شبيه ماري سياه و خفته بود . زنگهاي بي نشاني كه تلفن مارا به صدا در مي آورد خيلي وقتها سكوت مي كرد و لال مي شد ، پدرم نيز از اين كار سخت عصباني می گشت و تلفن را به زمين مي كوبيد ... بعد آنها شروع به دعوا مي كردند . من به گريه مي افتادم ، مادر بزرگم مرا به آغوش مي كشيد و مي گفت : « نترس فرزندم ، دعواي زن و شوهر مثل باران بهاريست . الان هر دو خاموش مي شوند . » مادر بزرگ راست مي گفت . ديگر عادت كرده بودم . سر هر ماه يك دستگاه تلفن نو براي خانه خريده مي شد . گاهاْ آنها را مادرم و گاهي نيز پدرم براي دلجويي از مادرم آنرا مي خريد و وصل مي كرد مادر نيز از شادي در پوست خود نمي گنجيد . باز هم موقع انجام تكاليفم نجواهاي خود را نمي شنيدم . اين موضوع تا كلاس پنجم ادامه داشت . سپس يك سكوت طولاني شروع شد ... من درباره ي آن شخص زياد فكر كرده بودم . آيا او مرد زيباييست ؟ قامت بلندي دارد ؟ حدس مي زدم او بايد مردي بهتر از پدرم باشد . چرا صحبتهاي تلفني آنها ديگر ادامه پيدا نكرد ، آيا روابطشان پايان يافت ؟ يا آن مرد جايي گذاشت و رفت ... شايد هم مرده باشد ؟ نه اگر مرده بود حتي بطور پنهاني مادرم برايش گريه مي كرد ... از آنروزها زمان زيادي گذشت ديگر تلفن هاي همراه مد شده بود . اين بار نيز ابتدا مادرم شروع كرد . زن براي خود موبايل كه خريد من متوجه شدم او باز هم دوستي دارد . اما تنهامتوجه اين موضوع نشدم ، آيا آن يكي برگشته بود ، يا ... * متولد سال 1983 ، فارغ التحصيل آكادمي هنرهاي زيباي باكو
+ یازیلمیش دیر سه شنبه 11 فروردین1388ساعات 11 بعد از ظهر ə . m \|


ترجمه ي چند شعر از « كيان خياو » شاعر معاصر آذربايجان . ترجمه : ارسطو مجرد ميهمان نه از زمينم و نه از آسمان زاده ي ابرهايم من ميهمان يك روزتان . آ...ه ! مرا تنها شبي ، زير پاهاتان جاي دهيد ! اگرچه سردم اما مرا هيچ لكه اي در كار نيست... . ... «نازلي ِ»من چشمانت به شامگاهان تبريز مي ماند ! در سياهي اش شكوفه ها مي رقصند در گودي اش كفش دوزكها و ماهيان در رخشندگي اش در آوازند . فرزندان آدم در آن كتابهاي ممنوع مي گردانند و غداره هايي كه دزدانه بخون تشنه اند ... Ⅶ آردی ---->
+ یازیلمیش دیر دوشنبه 12 اسفند1387ساعات 6 بعد از ظهر ə . m \|


ترجمه ی سه شعر از ســـه شاعر معاصر آذربایجان مترجم : ارســطو مجــــرد زمستان ناصر مرقاتی زمستان زمخت ریشه دوانده در اعماق ؛ خاک خسته ، حسرت سبزینگی از یاد نمی تواند برد؛ و حیات ِ ناکام در تمنای پیرهنی ابریشمین عریان است ؛ آه ... ای پرنده های مهاجر که همزیستی را پاس می دارید ، هر کدام از شما موی تان به رنگی دیگر است ؛ و شکوه هاتان از قفس های تنگ دورتر نمی رود ؛ هر کدام در دیگر گونه گرمسیری هر کدام در دیگر گونه شاخه یی ؛ اینجا زمستان ، چه سوزناک ، چه زمخت ، چه کدر است ! لب های ترک خورده بهروز صدیقی من از کدام سو می آیم ؟ کدامین سو ؟! - از کومه هایی که یخ بسته زندگی شان شعر نفرت در لبان ترک خورده ام ای سرفرازان حقیر ! سر فرازان حقیر !! من از کدام سو می آیم ؟ - کدامین سو ؟! از میان آنها که صورتکهاشان عینهو زمانِ خستگی روز است من کدام سو می روم کدامین سو ؟! ... تندیس آزادی آیدین آراز آنروز دریافتم؛ سرزمین پرنده هاست دیار تان ! در آسمان آبی شما نیست تابلوی« پرواز ممنوع » و بمب ها در زاغه زنگار می بندند . نوشته بودند : تندیس آزادی در شهرتان به جواهر آمیخته می شود ! چه می توان گفت در دیار پرنده ها نیز دروغ می بافند ... دیشب از این سرزمین هزاران راکت و بمب های گران بر خانه ی همسایه ریخت ! صدها پرنده در آشیانه شان شکستند ؛ و در حالیکه جان می سپردند، به هیاهای آزادی تان خنده زدند ! افتادند ! و شکستند ...
+ یازیلمیش دیر جمعه 8 آذر1387ساعات 10 بعد از ظهر ə . m \|